واژه ی کاریکلماتور، تلفیقی از دو کلمه ی " کلمه " و " کاریکاتور " است. ناگفته نماند، این واژه نام پیشنهادی شاعر بزرگ بی نظیر معاصر " احمد شاملو " به جناب پرویز شاپور بود که مورد استقبال و پذیرش وی قرار گرفت.

   کاریکلماتورها اصولا جملات کوتاه و گویایی هستند که سراسر آکنده از تناقض ها، تضادها و تصاویرند. استفاده از دو کلمه ی متفاوت در معنی و یکسان در تلفظ یا ایجاد تضاد در موقعیت و وضعیت خاص اشیا و عناصر، شگردی برای آفرینش لطیفه های ساده تر است. این موضوع را " فروید " هم در کتاب " لطیفه و رابطه ی آن با ناخواگاه " به عنوان یکی از تکنیک های ساخت لطیفه ذکر می کند.

   کاریکلماتورها دارای معانی بسیار عمیق قلسفی و رمزگونه اند.

   پرویز شاپور، پیشگام نوشتن کاریکلماتور در ایران است. او در سال 1350 اولین مجموعه ی خود را با نام " کاریکلماتور1 " منتشر کرد و تا کاریکلماتور 6 ادامه داد. (در سحرگاه 1378/5/15 به دیار باقی شتافت و در قطعه ی 88 هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

   در ادامه ی این مطلب تعدادی از کاریکلماتورهای وی را می خوانید : (حتما ببینید. بسیار جالب اند و شاید هر کدام 3 ثانیه ای ذهن شما را به خود مشغول کنند!)

- کبریت در اثر سوختگی درگذشت.

- شیر باغ وحش چکه می کرد.

- تمام مردم دنیا به یک زبان سکوت می کنند.

- ابر، باران نباریده را بسته بندی کرد.

- کاسه ی سرم، مغزم را می زند.

- روی جسد باغبان گل رویید.

- وقتی سردم می شود، قرص خورشید را قورت می دهم.

- سلام در خداحافظی غروب کرد.

- اگر بهار بودم، تیر چراغ برق را هم از نعمت روییدن محروم نمی کردم.

- حاصل جمع شب ها هم نمی تواند دامن سفید خورشید را لکه دار کند.

- لحظه را زیر میکروسکوپ تبدیل به قرن نمودم.

- ابر تا مرز نابودی گریست.

- انسان پس از مرگ، ضربان قلبش را پس انداز می کند.

- تولدم، مرگ را به من تحمیل کرد.

- آن قدر آرزو به گور بردم که جایی برای جسدم باقی نماند.

- پرنده ی پیر، با کمک گربه از درخت پایین آمد.

- پرنده روی سایه اش سقوط کرد.

- وقتی سن بالا می رود، زندگی پایین می آید.

- باد سرزده وارد گفتگوی گل ها شد.

- عنکبوت مهربان با تارش برای مگس پلیور می بافت.