زنده یاد عمران صلاحی، طنزپرداز بزرگ معاصر، درباره یپرویز  شاپور می نویسد: "من با مطالعه ی کارهای پرویز شاپور آن هارا به چند دسته تقسیم می کنم :

1- شاعرانه ها : طنزهایی که مایه ی قوی شعری دارند. مثال :

بهترین منظره ای که در زندگی ام دیده ام، در یک شب تابستانی بود که ماه از حرکت بازمانده بود و تمام ستارگان جمع می شدند و آن را هل می دادند.

2- بازی با کلمات : من زیاد با آن موافق نیستم. این قبیل نوشته ها ممکن است برای ما خنده دار باشند، ولی قابل ترجمه نیستند. مثال:

چه افتخاری بالا تر از این که دنده هایم تمام اتوماتیک است.

3- طنزهای اجتماعی : بیشتر ذهنی است. بعضی از حرف های شاپور در این زمینه قابل تعبیر و  تفسیرند. مثال :

برای آن که کسی در کارم دخالت نکند، مدتی است که اصولا کاری انجام نمی دهم.

4- وارونگی و دیوانگی : بسیار ظریفٍ شیطنت آمیز و زیرکانه اند. اکثر کارهای شاپور از این قبیل است. مثال :

به ماهی فکر می کردم، ولی فراموش کردم به آب هم فکر کنم. در نتیجه ماهی فکرم مرد.

یادآوری : برای خلق تصویر، ما معمولا از سه حالت مرسوم و عمده استفاده می کنیم :

اول، شبیه سازی که هنرمند عینا از واقعیت، تصویر می سازد. دوم، انتزاع است که هنرمند قسمتی از واقعیت را مجزا کرده و نمایش می دهد. سوم، استفاده از نماد و سمبل است.

پرویز شاپور به حالت سوم، یعنی زبان رمزگونه (خط اتصال تصاویر و کلام) بیشتر علاقه داشت.

در ادامه ی مطلب، چند نمونه ی دیگر از شاپور را می بینید.

- هیچ کس به اندازه ی طناب، رخت ندارد.

- نفسم در سربالایی گلویم خفه کرد.

- با رشته ی افکارم، دست و پای مغزم را بستم.

- از وقتی نفسم بند آمده، ریه ام استراحت می کنم.

- لبخند ساختگی لبریز از سراب شادمانی است.

- با نوشتن نامه به سکوت کتبی ام پایان می دهم.

- سنگ قبرم به چاپ دهم رسید.

- به محض این که چشمم به عزراییل افتاد، خودم را به مردن زدم.

- قفس گیوتینی است که به جای سر پرنده، سر آزادی را می برد.

- نگاهم ته کشیده ولی هنوز از تماشای روی ماهت سیر نشده ام.

- وقتی چشمت را می بندی، پرنده ی نگاهم بی آشیان می شود.

- عاشق جزیره ای هستم که دریا هم با تمام عظمتش نمی تواند سرش را زیر آب کند.

- سکوت، گفتگوی نگاتیو.

- پس از مرگ، با سکوت تکلم می کنیم.

- وقتی تصویر گل محمدی در آب افتاد، ماهی ها صلوات فرستادند.

- هفته ای یک بار واژه های داخل گوشم را خالی می کنم.

- در زمان حیاتم سنگ کلیه ام عذابم می داد و حالا سنگ قبرم.

- همه ی مردم جهان به یک زبان سکوت می کنند.

- بیضی دایره ی مست است.

- خداحافظی، اسکلت سلام است.