با سلام

در این پست کوشیده ام برای مخاطبان عزیز عناصر نوگرایی را به زبان ساده با شاهد مثال معرفی کنم. امیدوارم زمینه ای برای آشنایی هر چه بیشتر شما علاقه مندان با شعر امروز ایران گردد.

برای دانلود پی دی اف عناصر نوگرایی شعر امروز کلیک کنید.

در ادامه ی مطلب مقدمه ای کوتاه درباره ی شعر امروز را می خوانید:

  هر جا سخن از شعر امروز ایران است، بی شک پای علی اسفندیاری در میان است. به دو دلیل بر خود واجب و لازم می دانم، چند سطری درباره ی نیما بنویسم:

1- ادای احترام به تلاش و سخت کوشی ستودنی وی.

2- تحسین شیوه ی شاعرانه اش که شاکله ی شعر امروز است.

   دو چیز نگارنده را - منهای علاقه ی شخصی- در انتخاب این موضوع و پرداختن به ویژگی های شعر امروز، ترغیب و تشویق کرده است:

1- فرم ساختاری شعر نو و جهان بینی جدید شاعر

2- پاسخگویی به ذهن پرسشگر نوجوانانی که بارها در کلاس درس می پرسند: شعر نو چیست و چه ویژگی هایی دارد؟

   متأسفانه این شائبه وجود دارد که نوآوری در شعر امروز عمدتا در شکل بیرونی (قالب شعر) به ویژه در نوع قافیه بندی آن بوده است و در ذات و نظام، همان شعر سنتی است در قالبی شکسته با قوافی پس و پیش شده، در حالی که این درک درستی از شعر امروز نیست و هستی و چیستی آن فراتر و برتر از این برداشت های نابخردانه است؛ بنابراین نگارنده برای تغییر و اصلاح این نگرش، موضوع عناصر نوگرایی را از این منظر که ارزش تحقیق و پژوهش داشته، برگزیده است.

   در نگاه اول، گویی همه ی بیانات نیما و مباحث ادبی وی درباره ی « شعر نو » به فرم مربوط می شود، اما در حقیقت دغدغه ی اصلی نیما « درک نو » از شعر است. مهم ترین چیز برای نیما به قول نادرپور:

   « زبان نو و بافت نو است. رنگ بخشیدن و تصویری کردنِ هرچه بیشترِ شعر. نیما نه تنها می کوشد موضوع شعر را از رکود و یکنواختی به جنبش و جریان درآورد؛ بلکه خود شعر، ریتم و ترکیب آهنگ را نیز مورد توجه قرار می دهد. او سخت می کاود که مناسبات و مقتضیات و مسائلی را که با قواعد شعر مطابقت دارند، بداند و به کار گرفتنشان را بر اساس عروض آزاد بررسی و مطالعه کند.»

مقدمه ی مجموعه اشعار نادرپور، نشر نگاه

   ستایش کار نیما، توجه به ارزش های فکری او در مرحله ی نخست و دیگر نقد و تحلیل آن است که متأسفانه در دوره ی مناسب و زمان خودش صورت نپذیرفت. منهای مخالفان نظریه ی وی، می توان از نادرپور، مشیری، اخوان ثالث، شاملو و فروغ فرخزاد نام برد که نه تنها ستایشگر نیما و شایستگی هایش بوده اند، بلکه خود از پیشگامان شعر امروزاند. از همین روی، تحلیل شعر نادرپور و مشیری مورد نظر نگارنده بوده است.

انسان برگزیده چشم اندازی است برای رسیدن همه ی انسان ها به برگزیدگی شایسته ی خویش. مفهوم نقطه ی عزیمت در اندیشیدن به او گسترش دادن به برگزیدگی است. بنابراین نقد اندیشه ی نیما، نقد اندیشه ی یک تن نیست؛ بلکه نقد یک ذهنیت تاریخی است.